آویشن دارای خواص متعددی در درمان بیماریها به خصوص بیماریهای عفونی میباشد.
5-1 اکولوژی
مطالعات اکولوژیکی و آماری که روی آویشن باغی انجام شده است نشان میدهد که پراکنش جغرافیایی آن به صورت زیر است : در مناطق گرم با ارتفاع کم ودر اقلیم های مدیترانه ای خشک جمعیت های تشکیل شده از گیاهان فنولیک (تیمول و کارواکرول ) از همه غالب تر بودند. با فاصله بیشتر از نواحی ساحلی مدیترانه ای و حرکت به طرف مناطق مرطوب تر گیاهانی که کمتر فنولیک بودند پدید میآمدند و جای خود را به تدریج به شیمیو تیپ های حاوی ترپن های غیر فنولیک حلقوی ( 4- توجانول و آلفا ترپینئول ) و مونوترپن های غیر حلقوی ( لینالول یا اسپورادیکالی و ژرانیول ) میدادند. در اسپانیا شیمیوتیپ دیگری یافت شده است که ترکیب دو حلقه ای 1و8 – سینئول به عنوان ترکیب اصلی آن شناسایی و بومی آنجا نیز می باشد [11] .
6-1 مصارف گیاه آویشن
تئو فراست در قرن 14 برای درمان مالیخولیا، آشفتگیهای روحی و بیخوابی مصرف گیاه آویشن را تجویز کرده و دیو سکورید به عنوان مدر این گیاه را به بیماران توصیه نموده است. سنت هیلدگراد آویشن را برای مداوای عفونت های کبدی، تشنج و تبخال توصیه نموده است. ژان کونزله استفاده از آویشن را برای درمان تب برفکی بسیار مفید و موثر بیان کرده است.
از اسانس آویشن در صنایع مدرن دارسازی برای تهیه داروهای مختلف استفاده میشود.
از اسانس آویشن به طور گسترده در خمیر دندان ها، کرم ها، لوسیون ها، شوینده ها و صابون ها و در صنایع غذایی برای تهیه فرآورده های غذایی مورد استفاده قرار میگیرد . همچنین امروزه در کشور، فرآورده های دارویی مختلفی از این گیاه ساخته شده و به عنوان ضد سرفه و خلط آور مورد استفاده بیماران قرار میگیرد.
اسانس مذکور دارای خاصیت ضد تشنج، ضد نفخ و اثر ضد عفونی کنندگی قوی است که این اثرات مربوط به تیمول و کاواکرول آن است.
از اسانس آویشن به صورت محلولهای الکلی گاهی در رفع بعضی سو هاضمه ها، اسهال های ساده و رفع کرم استفاده میشود. اسانس آویشن از جمله ده اسانس معروف است که دارای خواص آنتی اکسیدان، نگهدارنده طبیعی غذا و تاخیر دهنده پیری پستانداران میباشد و جایگاه خاصی در تجارت جهانی دارد. همچنین آویشن در انواع غذاها استفاده میشود و به عنوان ترکیبات معطر در اکثر فرآورده های غذایی مهم نظیر نوشیدنیها و دسرهای لبنی استفاده میشود.

7-1 گونه های مختلف آویشن
1-7-1- آویشن باغی
یکی از گونه های مهم جنس Thymus گونه Th.vulgaris یا آویشن باغی است، که سر شاخه های آن حاوی اسانس مونو ترپنوئیدهای فنولی گلیکوزیده، اوژنول، الکلهای آلیفاتیک، تانن ها، ترکیبات بی فنیل مونوترپنوئیدها، اسید کافئیک، اسید رزمارینیک، ساپونین ها، آپی ژنین، اسید اولئانولیک، اسید اورسولیک، اسید لابیاتیک، تری ترپن ها، فلاونوییدها و ترکیبات تلخ میباشند[12،13،14] و اسانس ماده موثره اصلی آن است [15،16]. سر شاخه گلدار این گونه محتوی 8/0 تا 6/2 درصد (معمولا 1 در صد ) اسانس میباشد که قسمت اعظم آن را فنل ها (20 تا 80 در صد )، هیدرو کربن های مونوترپنی و الکل3ها تشکیل
میدهد و تیمول ترکیب فنولی اصلی (عمده ) آن میباشد[17]. بخش مورد استفاده این گیاه، برگ ها، گل ها و سرشاخه ها است.
2-7-1 آویشن دنایی
گونه آویشن دنایی در مناطق مختلف کشور پراکنش دارد. این گیاه از طریق بذر و تقسیم قابل تقسیم است. تیمول ترکیب اصلی و عمده آویشن است و مقدار آن از حدود 40 درصد در گونه آویشن کوهی تا بیش از 70 درصد در گونه دنایی گزارش شده است. در سال 2003 سجادی و همکار او اسانس Thymusdaenensis را مورد بررسی قرار دادند. بر اساس این تحقیق اسانس آویشن دنایی عمدتاً حاوی تیمول (9/73%)، کارواکرول (7/6%)، پارا- سایمن (6/4%)، بتا- بیزابولن (5/1%)، ترپینن-4- ال (4/1%)، بورنئول (1/1%) و اسپاچولنون (0/1%) است. در بررسی که نیک آور و همکاران بر روی آنالیز اسانس آویشن دنایی انجام دادند به این نتیجه رسیدند که عمده ترین ترکیبات سازنده این اسانس عبارتند از: تیمول (7/74%)، پارا- سایمن (5/6%)، بتا-کاریوفیلن (8/3%) و متیل کارواکرول (6/3%)
3-7-1 بررسی گونه های دیگر
روستاییان و همکاران [18] سه گونه از آویشن های ایران شامل Th.kotschyanus،Th.carmanicus وTh.pubescens را مورد بررسی قرار دادند و بر اساس این مطالعه ترکیبات اصلی شناخته شده در این اسانس ها عبارتند از: ترکیبات فنولی شامل تیمول (8/40 درصد) ، کارواکرول (8/24 درصد )، هیدو کربن های مونوترپنی مثل (پارا سیمن و گاما- ترپینن) و الکل ها مثل ( لینالول و آلفا ترپینن وبور نئول).
در اسانس Th.carmanicus، تیمول(0/38)، کارواکرول(2/14 درصد)، 1و8- سینئول(2/13درصد)، لینالول و پارا- سیمن در اسانسTh. Kotschyanus وتیمول (9/37 درصد )، کارواکرول (1/14 درصد)، پاراسیمن(1/13 درصد)، گاماترپینن و لینالول در اسانس Th. Pubescens بود.
8-1 اسانس 4
اسانس ها طبقه ای از روغنهای گیاهی هستند که از مخلوط ترکیبهای شیمیایی آلی فرار، سنگین و چربی تشکیل یافته اند. در اصل وجود آنها، مسئول بوی خوش یا مزه در گیاه میباشد. اسانسها با توجه به نوع تیره های گیاهی، ممکن است در بسیاری از تیره های گیاهان آلی یافت شوند. مهمترین تیره هایی که دارای روغن فرار میباشند عبارتند از: تیره کاج 1، برگ بو 2، نارنج 3، مورد4، چتریان5، نعنائیان6 و کاسنی7. اسانسها ممکن است به طور مستقیم توسط پروتوپلاسم به وسیله تجزیه مواد رزینی غشا سلولها یا از هیدرولیز بعضی از گلیکوزیدها حاصل شوند. محل تشکیل و جایگزینی روغن های فرار در گیاهان به تیره های مختلف بستگی دارد، به عنوان مثال در گیاهان تیره نعنائیان روغنهای فرار در تارهای ترشح کننده، در تیره فلفل 8 در سلولهای پارانشیم، در تیره چتریان در لوله های روغنی و سر انجام در تیره کاج و نارنج در مجراهای لیزیژن 9و شیزوژن10، درگلسرخ اسانسها به مقدار قابل ملاحظه ای در گلبرگها وجود دارند.
دانشمندان معتقدند که این مواد ممکن است یا به طور مستقیم از تغییرات پروتوپلاسم و یا در اثر تجزیه شدن لایه های رزینی شده دیواره سلولی و یا در اثر هیدرولیز بعضی از گلیکوزئیدهای مشخصی بوجود میآیند. درجه پخش این روغنها در گیاهان متفاوت میباشد. به عنوان مثال در گیاهان تیره مخروطیان در تمام بافتهای گیاهی وجود دارد، در صورتی که در گلسرخ فقط در گلبرگ و در دارچین در پوست و برگ و در میوه چتریان فقط در پریکارب و در نعنائیان در تارهای ترشح کننده و برگها و سر انجام در یک نوع نارنج در گلبرگ و در نوع دیگر در پوست آن یافت میشوند [19].
اسانسها با اینکه از نظر ترکیبهای شیمیایی متفاوت هستند، ولی در بعضی از خواص فیزیکی مشترک میباشند.
اسانسها بویی مشخص و ضریب شکستی قوی دارند و در اکثر موارد روی نور پلاریزه موثر میباشند. قدرت چرخش اسانسها اغلب وسیله مناسبی جهت تشخیص آنها میباشد. به طور مثال در اسانس نعناع ترکیب منتول طبیعی چپ گرد است، ولی نوع مصنوعی آن راسمیک است و همچنین ترکیب کامفور طبیعی چپ گرد است.
ولی کامفور مصنوعی راسمیک میباشد. وزن مخصوص اسانسها کمتر از آب است و فقط تعداد محدودی از اسانسهای گیاهی وزن مخصوصی بیشتر از آب دارند. به طور کلی اسانسها با آب غیر قابل اختلاط میباشند، ولی میتوانند بوی خود را به آب انتقال دهند و ایجاد آبهای مقطر مختلف نمایند. اسانسها در الکل ، اتر، اترنفت و اغلب حلالهای آلی محلول هستند. اسانسها به علت تبخیر در اثر مجاورت هوا در حرارت عادی، روغنهای فرار، روغنهای اتری یا اسانسهای روغنی نامیده میشوند. اسانسها به طور کلی بیرنگ هستند، به ویژه هنگامی که تازه تهیه شده باشند، ولی رنگ آنها در اثر مرور زمان به علت اکسیداسیون و رزینی شدن تیره میگردند .
بنابراین توصیه شده است که برای جلوگیری از این تغییرات اسانسها باید در مکان خشک، ظرفهای سربسته و پر و از جنس شیشه به رنگ دودی نگهداری شوند. ساختمان شیمیایی آنها مخلوطی از استرها، آلدئیدها، الکلها، ستنها و ترپنها میباشد.
روغنهای فرار از نظر بعضی ویژگیهای شیمیایی و فیزیکی با روغنهای ثابت1اختلاف دارند که اهم آنها عبارتند از:

در این سایت فقط تکه هایی از این مطلب با شماره بندی انتهای صفحه درج می شود که ممکن است هنگام انتقال از فایل ورد به داخل سایت کلمات به هم بریزد یا شکل ها درج نشود

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

ولی برای دانلود فایل اصلی با فرمت ورد حاوی تمامی قسمت ها با منابع کامل

اینجا کلیک کنید

روغنهای فرار قابل تقطیر شدن هستند و از این جهت به راحتی میتوان آنها را از طریق روشهای تقطیر استخراج نمود. ساختمان شیمیایی روغنهای فرار بر خلاف روغنهای ثابت با قلیایی ها صابونی نخواهد شد.
روغن های فرار بر خلاف روغن های ثابت فاسد و ترش نگشته بلکه در مجاورت هوا و نور اکسیده و رزینه شکل خواهند شد.
اسانسها شامل ترکیبات فرار، مواد چربیدوست 2 که از هیدروکربن ها و یا ترکیبهای تک وظیفه ای 35که از سوخت و ساز مونوترپن ها، سسکوئیترپنها، فنیل پروپانوئید، اسیدهای آمینه ( ترکیبهای چرب با جرم کم ) و اسیدهای چرب (ترکیبهای چرب با زنجیره بلند) مشتق میشوند.
کیفیت محصولات طبیعی به وضعیت جغرافیایی محل رویش آنها بستگی دارد. اسانسها که توسط گونه های متفاوت گیاهان تولید و در اندامهای مختلف ذخیره میگردند رابطه مستقیمی با بیوسنتز، متابولیسم و فعالیتهای بیولوژیکی گیاه دارند که تابع شرایط اقلیمی محیط زیست گیاه هستند. عوامل مختلفی مانند زمان برداشت محصول، نحوه جمعآوری، طریقه خشک کردن، بسته بندی و نگهداری در انبار در کیفیت و کمیت اسانسهای گیاهی موثر هستند. ترکیبهای معطر در سیتوپلاسم گیاهی شکل میگیرند، به ویژه در اندامهایی مانند بشره نازک، غده ترشحی و مجرای رزینی جمع میشوند. از آنجایی که غلظتهای آنها در اندام گیاه بسیار کم است، بنابر این استخراج بسیاری از آنها از طریق مکانیکی (به طور مثال از پوست مرکبات ) امکان پذیر است. بعضی از ترکیبهای معطر با ارزش که در گلها بیشتر موجود است، با غوطه ور کردن در حلالها (هگزان یا بنزول) استخراج میگردند. پس از تبخیر حلال، کانکریت آن باقی میماند که این روغن فقط مقدار کمی اسانس در بردارد و ترکیبهای اصلی آنها چربی و موم ها هستند.
به طور معمول مواد خام از اندامهای مختلف گیاه به طور مثال شکوفه، جوانه، میوه، پوست، بذر، برگ و غیره استخراج میشوند. در اغلب گونه های تک محصولی روغن مورد نظر به یک اندام تک محدود است ، ولی در بعضی حالات روغنها توسط اندامهای مختلف دیگر تولید میشوند. اگر چه باید تفاوتی بین روغن گلهای طبیعی که از طریق جداسازی با حلال بدست میآید و اسانس قائل بود که از طریق تقطیر بدست 6میآید. روغن های تقطیر شده ممکن است برخی از ترکیبهای خود را در طی فرآیند از دست بدهند، مانند اسانس رز که فنیل اتل الکل خود را از دست میدهد. اسانسهای طبیعی شامل مخلوطی از یک، دو یا چند ترکیب از لحاظ مقدار و یا شدت عطر نسبت به ترکیبهای دیگر فزونی گرفتهاند. ولی فقط عده محدودی از این اسانسها از یک ترکیب شیمیایی ساخته شدهاند مثل روغن بادام تلخ بنزآلدئید و روغن سبز زمستانه1متیل سالیسیلات. به غیر از اسانسهایی که از گلیکوزید ها مشتق شدهاند، روغن خردل و روغن بادام تلخ، به طور معمول ساختمان شیمیایی اسانس از هیدرو کربنها و ترکیبهای اکسیژنهای که از هیدروکربنها مشتق میباشند ساخته شده اند. در بعضی روغنها مثل روغن تربانتین قسمت عمده ساختمان شیمیایی آن از هیدروکربن و مقدار کمی از ترکیبهای اکسیژنه ساخته شده است و در روغن های دیگر قسمت عمده آنها از ترکیبهای اکسیژنه تشکیل یافتهاند، مثل اسانس خردل که 93 درصد آن از آلیل ایزو- سیانات و اسانس میخک که 85 درصد آن از مواد فنلیک مثل اوژنول تشکیل شده است. اسانسها در کل مخلوطی از 2500 نوع ترکیب هستند که تا کنون شناسایی شده اند که از 100 عدد آنها بیشتر استفاده میشود.
9-1 طبقه بندی ترکیبهای شیمیایی که موجود در اسانسها
اسانسها با توجه به ترکیبهای شیمیایی که دارند به چند گروه طبقه بندی میشود:
هیدروکربورها، الکلها، آلدئیدها، ستونها، استرها، فنلها، اترهای فنلی، اکسیدها، پراکسیدها، ترکیبهای ازت دار
ترکیب های شیمیایی اسانس ها را ممکن است بر اساس مبدا بیوسنتز آنها به دو طبقه تقسیم نمود:
1.مشتقات ترپنها که از طریقه واکنش استات- اسیدموالیک بوجود میآیند.
2.ترکیبهای عطری که از طریق اسید شکمیک وفنیل پروپانوئید ساخته میشوند.
10-1 ترکیبهای شیمیایی اسانسها
اسانسها مخلوطی از ترکیب های مختلف میباشد که با یکدیگر تفاوت بسیاری دارند.
این ترکیبها در گیاهان مختلف به ترتیب زیر میباشند:
1-10-1 ترکیبهای الکلی می توانند به سه صورت زیر در اسانس ها موجود می باشند.
الف – الکلهای غیر حلقوی مانند ژرانیول در اسانس گلسرخ
ب – الکلهای ترپنی مانند منتول در اسانس نعناع فلفلی
ج – الکلهای سسکویی ترپن مانند سانتالول در اسانس چوب صندلی
2-10-1 ترکیبهای آلدهیدی
ترکیبهای آلدهیدی موجود دراسانس را می توان به دو دسته زیر تقسیم نمود :
الف- آلدهیدهای خطی سیترونلال موجود در اسانس اکالیپتوس سیترواودورا
ب- آلدهیدی عطر مانند وانیلین در اسانس حاصل از وانیل
3 -10- 1 ترکیبهای کتونی
کتونهای موجود در اسانسها را ممکن است به ترتیب زیر تقسیم نمود:
الف- کتونهای ترپنی یک حلقه کاروون در اسانس پونه سنبله ای ورازیانه
ب- کتونهای دو حلقه ای کامفنون در اسانس کامفر
4-10-1 ترکیبهای فنلی
تیمول و کارواکرول در اسانس آویشن
الف – ویژگیهای تیمول
تیمول یا اسید تیمیک فنولی به فرمول C10H14O است که در سال 1725 میلادی توسط نومن 7کشف و به نام کافور آویشن موسوم شد. تیمول به صورت بلوریهای نسبتا درشت، منشوری شکل و بیرنگ از اسانس تیم به دست می آید. این ماده در الکل، اتر، کلروفرم، اتردوپترول، کربن دی سولفید و استیک اسیدبه مقدار زیاد حل میشود. سمیت اسانس آویشن به دلیل وجود همین ماده است. زیرا مقادیر کم تیمول حتی در بعضی اشخاص ایجاد عوارض ناراحت کننده مینماید و موجب آزردگی غده تیروئید میشود.
ویژگیهای تیمول
جدول شماره 3 ویژگیهای کارواکرول
5 – 10 – 1 ترکیبهای اترهای فنلی
6-10 – 1 ترکیبهای اکسیدی
1،8- سینئول موجود در اوکالیپتوس
7- 10 – 1 ترکیبهای استری
متیل سالیسسیلات در اسانس وینترگرین
1-10 -8 ترکیبهای اسیدی
اسید سینامیک در بالسام پرو
9- 10 – 1 مشتقات فوران
پریلن در پریلا سیترودورا
10 – 10 – 1 کیتونها
تیمو هیدروکینون در اسانس دانه زیره روکسبو ریانیوم
11- 10 – 1 لاکتونها،کومارینها وکومارونها
گزانتوتوکسین در اسانس آلنجلیکا آرچانجلیکا
12- 1-10ترکیبهای نیتروژن دار وسولفور دار
مانند متیل – بتا – متیل تیو لپروپیونات در آناناسوبنزیل سیاناید در ترتیزک
11- 1 ترپنوییدها
تعداد زیادی از ترکیبهای موجود در گیا هان را تحت نام ترپنوییدها مینامند و این واژه مبین ترکیبهایی است که منشا بیوستنزی آنها یکسان می باشد. اسکلت کربنی ترپنها شامل واحدهای ساختما نی تکراری از ترکیبهای پنج کربنی به نام ایزوپرن(C5H8) کل گرفته است. بیشتر هیدروکربن های ترپنی طبیعی دارای فرمول ملکولی (C5H8) کربنی به نام ایزوپرن C5H8)n) می باشند اساساn به عنوان پایه ای از طبقه بندی مورد استفاده قرار میگیرد.
ترپنها هیدرو کربنهایی هستند که قسمت عمده ساختمان شیمیایی اسانسها را تشکیل داده اند، واژه ترپن از یک کلمه آلمانی به معنی تربانتین مشتق شده است ودارای فرمول ملکولی C10H16 میباشد.
1-12هیدرو کربورهای معطر
هیدروکربورهای معطر شامل مونوترپنها، سسکویی ترپنها ودی ترپنها غیراکسیژنه میباشند.
1-12- 1 مونو ترپنها به فرمول C10H16 ترکیبهایی که دارای 10 اتم کربن میباشند به صورت خطی گویا حلقوی وجود دارند و جسم اولیه بوجود آمده ژرانیل پیروفسفات(GPP) است که با توجه به نوع گیاه می تواند به اقسام مختلف ترکیبهای ترپنی تبدیل شود، به عنوان مثال لیمونن
2-12 – 1 سسکویی ترپنها به فرمول C15H24ترکیبهایی که دارای 15 اتم کربن می باشند و از ترکیب ژرانیل پیروفسفات و ملکول 5 کربنی مانند ایزوپنتیل پیروفسفات بوجود می ایند. سسکویی ترپنها میتوانند به صورت خطی و یا حلقوی باشند مانند کادینن در اسانس کوکب.
سسکویی ترپنها در اکثر مواقع تلخ مزه می باشند. سسکویی ترپن لاکتونها ترکیبهای دیگری هستند که در گیاهان خانواده کمپوزیتها مثل گل مینا یافت می شوند و در بیشتر موارد دارای خاصیت درمانی ضد تومور هستند. به عنوان مثال در گیاه آناولیا گرسینی وجود دارد که دارای یک ترکیب سسکویی ترپن یک حلقوی به نام 9- آلفا-هیدروکسی پارتنولید که مانع رشد سلول های سرطانی میشود .

  • 1
دسته بندی : پایان نامه ها

دیدگاهتان را بنویسید